Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2017

Ο εγωιστής γίγαντας, από τον Όσκαρ Γουάιλντ.



Kάθε απόγευμα, γυρίζοντας από το σχολείο, τα παιδιά πήγαιναν να παίξουν στον κήπο του γίγαντα. Ήταν ένας μεγάλος, πανέμορφος κήπος με απαλό πράσινο γρασίδι.




Εδώ κι εκεί στο χορτάρι ορθώνονταν ωραία λουλούδια σαν αστέρια, υπήρχαν δώδεκα ροδακινιές που την γέμιζαν ρόδινα μαργαριταρένια ανθάκια, το φθινόπωρο βάραιναν από τους πλουσιους καρπούς. Τα πουλιά κάθονταν στα δέντρα τραγουδούσαν τόσο γλυκά, που τα παιδιά σταματούσαν τα παιχνίδια τους για να τ’ ακούσουν.
Τι ευτυχισμένα που είμαστε εδώ!» φώναζαν το ένα στ’ άλλο. Μια μέρα, ο γίγαντας γύρισε. Είχε πάει να επισκεφτεί το φίλο του, το δράκο της Κορνουάλλης, είχε μείνει μαζί του εφτά χρόνια. Όταν τέλειωσαν τα εφτά χρόνια, είχε πει όλα όσα ήθελε να πει, μια και τα ενδιαφέροντα του ήταν περιορισμένα, και αποφάσισε να γυρίσει στο κάστρο του.

Όταν έφτασε, είδε τα παιδιά να παίζουν στον κήπο. «Τι κάνετε εδώ;» φώναξε με πολύ άγρια φωνή, και τα παιδιά έφυγαν τρέχοντας.

«Ο κήπος μου είναι δικός μου» είπε ο γίγαντας «δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς αυτό, και δε θα επιτρέψω να παίζει κανείς εδώ μέσα εκτός από μένα». Έχτισε λοιπόν μια ψηλή μάντρα ολόγυρα κι έστησε μια ταμπέλα : ΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΘΑ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ.

Ήρθε λοιπόν και το χαλάζι. Τρεις ώρες κάθε μέρα σφυροκοπούσε τη στέγη του κάστρου κι έσπασε τις περισσότερες πλάκες, κι ύστερα έτρεχε γύρω γύρω στον κήπο όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ήταν ντυμένο στα γκρίζα, κι η ανάσα του ήταν πάγος.

«Δεν καταλαβαίνω γιατί καθυστερεί τόσο πολύ η άνοιξη» έλεγε ο εγωιστής γίγαντας, καθισμένος στο παράθυρο και κοιτάζοντας τον παγωμένο κατάλευκο κήπο του-«ελπίζω ν’ αλλάξει ο καιρός». Η άνοιξη όμως δεν ήρθε ποτέ, ούτε το καλοκαίρι.Το φθινόπωρο έφερε χρυσούς καρπούς σ’ όλους τους κήπους, αλλά στον κήπο του γίγαντα δεν έδωσε κανέναν.
Είναι υπερβολικά εγωιστής» είπε. Κι έτσι, βασίλευε πάντα ο χειμώνας, κι ο βοριάς και το χαλάζι κι η παγωνιά και το χιόνι χόρευαν ανάμεσα στα δέντρα. Ένα πρωί, ο γίγαντας ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του όταν άκουσε μια πολύ όμορφη μουσική. Ηχούσε τόσο γλυκιά στ’ αυτιά του, που νόμιζε ότι περνούσαν από κει οι μουσικοί του βασιλιά.

Στην πραγματικότητα, δεν ήταν παρά μια μικρή καρδερίνα που τραγουδούσε έξω απ’ το παράθυρο του, αλλά είχε τόσο καιρό ν’ ακούσει πουλί να κελαηδάει στον κήπο του, που του φάνηκε η πιο όμορφη μουσική στον κόσμο. Έπειτα το χαλάζι σταμάτησε να χορεύει πάνω από το κεφάλι του, ο βοριάς έπαψε να βρυχιέται κι ένα εξαίσιο άρωμα έφτασε από τ’ ανοιχτό τζάμι.

«Μου φαίνεται πως ήρθε επιτέλους η άνοιξη» είπε ο γίγαντας και πετάχτηκε απ’ το κρεβάτι και κοίταξε έξω. Τι είδε; Είδε ένα υπέροχο θέαμα.

Από ένα μικρό άνοιγμα στη μάντρα τα παιδιά είχαν τρυπώσει στον κήπο κι ήταν σκαρφαλωμένα στα κλαδιά των δέντρων. Σε κάθε δέντρο που έβλεπε ήταν κι ένα παιδάκι.

Και τα δέντρα χαίρονταν τόσο πολύ που ξανάβλεπαν τα παιδιά, που είχαν σκεπαστεί με μπουμπούκια και ανέμιζαν απαλά τα μπράτσα τους πάνω από τα κεφάλια των παιδιών.

Τα πουλιά πετούσαν ολόγυρα τιτιβίζοντας ξετρελαμένα, και τα λουλούδια σήκωναν το κεφάλι τους απ’ το πράσινο χορτάρι και γελούσαν. Ήταν μια πανέμορφη σκηνή, και μόνο σε μια γωνιά ήταν ακόμη χειμώνας.

Ήταν η πιο μακρινή γωνιά του κήπου, κι εκεί στεκόταν ένα αγοράκι. Ήταν τόσο μικροκαμωμένο, που δεν μπορούσε να φτάσει τα κλαδιά του δέντρου κι έκανε κύκλους γύρω του κλαίγοντας πικραμένο.

Το καημένο το δέντρο ήταν ακόμη σκεπασμένο με χιόνι και πάγο, κι ο βοριάς φύσαγε και βρυχιόταν από πάνω του. «Ανέβα, αγοράκι!» έλεγε το δέντρο, και λύγιζε τα κλαδιά του όσο πιο χαμηλά μπορούσε-αλλά το αγόρι ήταν υπερβολικά μικροκαμωμένο. Κι η καρδιά του γίγαντα έλιωσε καθώς κοίταξε έξω.

«Τι εγωιστής που ήμουν!» είπε- «τώρα καταλαβαίνω γιατί δεν ερχόταν εδώ η άνοιξη. Θ’ ανεβάσω το αγοράκι στο δέντρο κι έπειτα θα γκρεμίσω τη μάντρα, κι ο κήπος μου θα μείνει για πάντα παιχνιδότοπος για τα παιδιά». Μετάνιωνε στ’ αλήθεια πολύ γι’ αυτό που είχε κάνει. Κατέβηκε λοιπόν τη σκάλα, άνοιξε αθόρυβα την εξώπορτα και βγήκε στον κήπο.

Μα μόλις τον είδαν τα παιδιά, τρόμαξαν όλα τόσο πολύ, που το ‘βαλαν στα πόδια, και στον κήπο ξανάγινε χειμώνας. Μόνο το αγοράκι δεν έτρεξε να φύγει, γιατί το τύφλωναν τα δάκρυα και δεν είδε το γίγαντα να έρχεται.

Κι ο γίγαντας το πλησίασε κλεφτά από πίσω, το πήρε απαλά στο χέρι του και το απόθεσε πάνω στο δέντρο. Και το δέντρο αμέσως μπουμπούκιασε, και τα πουλιά ήρθαν και τραγούδησαν πάνω στα κλαδιά του, και το αγοράκι άπλωσε τα δυο του χέρια, τα τύλιξε γύρω απ” το λαιμό του γίγαντα και τον φίλησε.

Τ’ άλλα παιδιά, όταν είδαν ότι ο γίγαντας δεν ήταν πια κακός, γύρισαν τρέχοντας πίσω και μαζί τους ήρθε κι η άνοιξη. «Είναι δικός σας ο κήπος τώρα, παιδάκια» είπε ο γίγαντας, και πήρε ένα μεγάλο τσεκούρι και γκρέμισε τη μάντρα. Και την ώρα που οι άνθρωποι πήγαιναν για ψώνια, στις δώδεκα, βρήκαν το γίγαντα να παίζει με τα παιδάκια στον πιο όμορφο κήπο που είχαν δει ποτέ.

Όλη μέρα έπαιζαν, και το απόγευμα πήγαν στο γίγαντα να τον αποχαιρετήσουν. «Μα πού είναι ο μικρός σας σύντροφος;» είπε, «το αγόρι που έβαλα πάνω στο δέντρο». Ο γίγαντας το αγαπούσε περισσότερο απ” όλα, γιατί τον είχε φιλήσει. «Δεν ξέρουμε» απάντησαν τα παιδιά- «έφυγε». «Πρέπει να του πείτε να έρθει οπωσδήποτε αύριο» είπε ο γίγαντας.

Αλλά τα παιδιά είπαν ότι δεν ήξεραν πού έμενε, δεν το είχαν ξαναδεί ποτέ πριν κι ο γίγαντας ένιωσε μεγάλη θλίψη. Κάθε απόγευμα, όταν τέλειωνε το σχολείο, τα παιδιά έρχονταν κι έπαιζαν με το γίγαντα.

Μα το αγοράκι που αγαπούσε ο γίγαντας δεν ξαναφάνηκε ποτέ. Ο γίγαντας ήταν πολύ καλός με όλα τα παιδιά, ωστόσο λαχταρούσε να δει τον πρώτο μικρό του φίλο και μιλούσε συχνά γι” αυτόν. «Πόσο θα “θελα να τον δω!» έλεγε. Πέρασαν χρόνια, κι ο γίγαντας γέρασε κι έχασε τις δυνάμεις του.

Δεν μπορούσε πια να παίζει, καθόταν λοιπόν σε μια πελώρια πολυθρόνα και κοιτούσε τα παιδιά και θαύμαζε τον κήπο του. «Έχω πολλά όμορφα λουλούδια» έλεγε «μα τα παιδιά είναι τα πιο όμορφα απ’ όλα τα λουλούδια». Ένα χειμωνιάτικο πρωινό, καθώς ντυνόταν, κοίταξε έξω απ’ το παράθυρο του. Δε μισούσε πια το χειμώνα, γιατί ήξερε ότι ήταν απλώς η άνοιξη κοιμισμένη και τα λουλούδια ξεκουράζονταν.

Ξαφνικά, έτριψε με απορία τα μάτια του και κοιτούσε και δε χόρταινε. Ήταν στ’ αλήθεια ένα υπέροχο θέαμα. Στην πιο μακρινή γωνιά του κήπου έβλεπε ένα δέντρο σκεπασμένο ολόκληρο με όμορφα άσπρα μπουμπούκια. Τα κλαδιά του ήταν χρυσά, και ασημένιοι καρποί κρέμονταν απ’ αυτά, και στη ρίζα του στεκόταν το αγοράκι που είχε αγαπήσει.

Γεμάτος χαρά κατέβηκε τρέχοντας ο γίγαντας και βγήκε στον κήπο. Διέσχισε βιαστικά την πρασιά και πλησίασε το παιδί. Κι όταν το έφτασε, το πρόσωπο του κοκκίνισε από την οργή και είπε «Ποιος τόλμησε να σε πληγώσει;» Γιατί στις παλάμες των χεριών του παιδιού υπήρχαν τα σημάδια από δυο καρφιά, και σημάδια από δυο καρφιά είχαν και τα ποδαράκια του.

«Ποιος τόλμησε να σε πληγώσει;» φώναξε ο γίγαντας «πες μου, για να πάρω το μεγάλο σπαθί μου και να τον σκοτώσω». «Όχι!» απάντησε το παιδί- «γιατί αυτές είναι οι πληγές της αγάπης». «Ποιος είσαι;» ρώτησε ο γίγαντας, και τον πλημμύρισε ένα αλλόκοτο δέος και γονάτισε μπροστά στο παιδάκι. Και το παιδάκι χαμογέλασε στο γίγαντα και του είπε:

«Με άφησες κάποτε να παίξω στον κήπο σου, απόψε θα ‘ρθεις μαζί μου στο δικό μου κήπο, που είναι ο παράδεισος». Κι όταν τα παιδάκια έτρεξαν στον κήπο εκείνο το απόγευμα, βρήκαν το γίγαντα νεκρό κάτω απ” το δέντρο, σκεπασμένον ολόκληρο με κατάλευκα μπουμπούκια.http://anonymoigr.blogspot.com/2016/12/blog-post_5009.html

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2017

ΖΩΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ


Η σχέση του ανθρώπου με τα κατοικίδια ζώα συντροφιάς, ξεκίνησε εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όταν άρχισε και η εξημέρωσή τους. Τα παιδιά αγαπούν ιδιαίτερα τα ζώα. Τα κίνητρα των παιδιών για απόκτηση ενός ζώου, πιθανόν να είναι η παρέα και το παιχνίδι. Το παιχνίδι αποτελεί την καλύτερη μορφή μάθησης για τα παιδιά, καθώς και μια από τις βασικές τους ανάγκες. Όμως, τα οφέλη που έχει να πάρει ένα παιδί από αυτή τη συμβίωση είναι πολλαπλά σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο. Τα παιδιά που έχουν κατοικίδια ζώα έχουν την ευκαιρία για μάθηση, για ανάπτυξη της συναισθηματικής τους νοημοσύνης, για ανάπτυξη του αισθήματος της ευθύνης και για περισσότερη σωματική άσκηση.

Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι αυτά έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και αισθήματα κοινωνικής ευθύνης. Τα παιδιά διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους, μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής νοημοσύνης, σύμφωνα με τον Goleman, είναι η «ενσυναίσθηση», δηλαδή η ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου. Ο σκύλος, επειδή είναι ένα ζώο πολύ επικοινωνιακό, προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την ανάπτυξη της «ενσυναίσθησης» στο παιδί. Βέβαια, σε αυτή τη διαδικασία μάθησης είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των γονιών.  

Η ενσυναίσθηση βοηθά το άτομο στην οριοθέτηση της δικής του συμπεριφοράς, αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Σε αυτή την περίπτωση, η οριοθέτηση δεν επιβάλλεται από τους γονείς στο παιδί, αλλά προέρχεται από το ίδιο το άτομο σαν μια ικανότητα αυτορύθμισης Η επίδραση των ζώων στα παιδιά είναι ευεργετική για πολλούς λόγους. Τους παρέχεται, μέσω των ζώων, συναισθηματική υποστήριξη και αίσθημα ασφάλειας. Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι τα νήπια και βρέφη που μεγαλώνουν με ζώο συντροφιάς, δεν γλείφουν τον αντίχειρά τους, κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας. Μέσω της φροντίδας του ζώου αναπτύσσεται στο παιδί η υπευθυνότητα, η φροντίδα για τους άλλους και η αίσθηση ικανότητας. Το παιδί νιώθει χρήσιμο. Η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση του ενδυναμώνονται.

ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΖΩΑ
Τα παιδιά που μεγαλώνουν με κατοικίδια έχουν τη δυνατότητα να μάθουν εμπειρικά για το κύκλο της ζωής, όπως η αναπαραγωγή, η γέννηση, τα γηρατειά, η ασθένεια και ο θάνατος. Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει βιωματικά τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων, αποκτώντας μια καλύτερη επαφή με τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις. Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες, η βιωματική μέθοδος γνώσης, η εμπειρία, ενισχύει ουσιαστικά το άτομο. Αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν τη ζωή πιο ρεαλιστικά και αντιμετωπίζουν πιο εύκολα τις διάφορες απώλειες στη ζωή τους. 
Τα ζώα συντροφεύουν τον άνθρωπο στη μοναξιά του. Σύμφωνα με στοιχεία επιστημονικών μελετών, η θεραπευτική συμβολή των ζώων συντροφιάς σε παιδιά με προβλήματα: νοσολογικά, συναισθηματικά και συμπεριφοράς είναι ανεκτίμητη. Η παιδική ωμότητα απέναντι στα ζώα προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα. Ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί σε σχέση με τη μετέπειτα ενήλική του ζωή, είναι να βασανίσει ή να σκοτώσει ένα ζώο και να μην έχει συνέπειες. Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώων, αποτελεί ένα δείκτη τού πως θα εξελιχθεί το παιδί αργότερα ως ενήλικας. Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί το σεβασμό προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για ένα σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στη βία. 

Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι μέσω των κατοικίδιων ζώων καλλιεργούνται στα παιδιά οι αξίες του ανθρωπισμού, της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης του αλτρουισμού. Όλα τα πιο πάνω, αποτελούν μόνο κάποια από τα οφέλη της συμβίωσης του παιδιού με ένα κατοικίδιο ζώο. Οι γονείς διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη επιτυχία αυτής της διαδικασίας. Η επιλογή του ζώου, η προστασία των παιδιών από τις μολύνσεις που πιθανόν μπορούν να υποστούν από αυτά, η ηλικία των παιδιών, ο χώρος τον οποίο διαθέτουν, καθώς η προθυμία και συμμετοχή των ιδίων των γονιών στη φροντίδα αυτών, είναι παράγοντες τους οποίους θα πρέπει να λάβουν υπόψη οι γονείς, πριν την απόφαση για απόκτηση ενός ζώου στο σπίτι.
 
ΠΗΓΗ: PAIDIATROS.COM
(ΔΩΡΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-Κλινική Ψυχολόγος)


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ: ΖΩΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ http://akrasakis.blogspot.com/2012/06/blog-post_3285.html#ixzz4Vbh0PZ8b


Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΛΚΥΟΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ



Ως Αλκυονίδες μέρες λέγονται από τους Έλληνες συνηθέστερα ημέρες του Ιανουαρίου κατά τις οποίες επικρατεί ωραίος καιρός με ηλιοφάνεια. Η ονομασία αυτή είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη.
Αλκυονίδες μέρες λοιπόν  είναι 7 μέρες ή κα ι14 κατ' άλλους,στη μέση του χειμώνα και ειδικότερα τον μήνα Ιανουάριο όπου επικρατεί ηλιοφάνεια,αρκετή ζέστη και σχετική άπνοια,Το φαινόμενο παρατηρείται στην Ελλάδα και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι σχετικοί μύθοι είναι
πολλοί και σε όλες τις εκδοχές τους μιλούν για τους θεούς,που προσέφεραν τις μέρες αυτές στο πουλί Αλκυόνη,στο οποίο μεταμόρφωσε ο Δίας την Αλκινόνη,κόρη του θεού των ανέμων Αιόλου,μετά το θάνατό της , ώστε να μπορεί να γεννά τα αυγά του στα βράχια των αλκυονίδων νήσων χειμώνα και όχι άνοιξη.


ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ




Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017

Κανόνες και απαγορεύσεις στην οικογένεια



Νόμοι και κανόνες, άγραφοι ή όχι, στο σχολείο, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στη δουλειά, στα καταστήματα, οπουδήποτε υπάρχει κοινωνική συναναστροφή και ανάγκη για οριοθέτηση.  Απαραίτητοι για να ορίσουν τι πρέπει και τι δεν πρέπει μεταξύ των ανθρώπων και του χώρου που αυτοί βρίσκονται.
 Τι θα γίνονταν στους δρόμους χωρίς το κώδικα οδικής κυκλοφορίας  ή στη θάλασσα χωρίς τους αντίστοιχους κανόνες για τη ναυσιπλοΐα; Χάος και  αταξία στην προσπάθεια όλων να φτάσουν στον προορισμό τους. Και στην οικογένεια το θεμέλιο λίθο της κοινωνίας τι γίνεται με τους κανόνες;
Οι κανόνες μέσα στην οικογένεια είναι

Σαρλ Περώ: Ο άνθρωπος που έγραψε τα καλύτερα παραμύθια


Ο Σαρλ Περό γεννιέται στις 12 Ιανουαρίου 1628 στο Παρίσι ως ένα από τα εφτά παιδιά μιας μεγαλοαστικής οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν διαπρεπής δικηγόρος που προσέφερε τις υπηρεσίες του στο κράτος και οι διασυνδέσεις της φαμίλιας έφταναν έτσι ακόμα και μέχρι τον ίδιο τον βασιλιά.

Ο Γάλλος του 17ου αιώνα που μας χάρισε την Κοκκινοσκουφίτσα, τη Σταχτοπούτα και την Ωραία Κοιμωμένη!


Όταν ο συγγραφέας και λαογράφος Σαρλ Περό αποφάσισε να καταγράψει τα κλασικά παραμύθια της εποχής του για να κοιμίζει ευκολότερα τα παιδιά του δεν θα μπορούσε στα σίγουρα να πιστέψει ότι οι εξωραϊσμένοι μύθοι του θα εγκαινίαζαν ένα νέο λογοτεχνικό είδος, αυτό του παραμυθιού!
Και βέβαια παρά την ποιητική δουλειά του και τα τόσα θεωρητικά του πονήματα, έμελλε να περάσει στην Ιστορία για τα παραμύθια του, που θα γίνονταν κλασικά και θα ενέπνεαν όλες τις μελλοντικές γενιές ευρωπαίων παραμυθάδων, από τους αδελφούς Γκριμ μέχρι και τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Τα παραμύθια του Περό αποτελούσαν εξωραϊσμένη μεταγραφή προφορικών παραδόσεων που μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά και κυκλοφόρησαν σε μια συλλογή οχτώ λαϊκών μύθων, οχτώ παραμύθια δηλαδή που πλέον γνωρίζει καλά κάθε μικρό και μεγαλύτερο παιδί του πλανήτη: από τη Σταχτοπούτα, την Κοκκινοσκουφίτσα και την Ωραία Κοιμωμένη μέχρι τον Κοντορεβυθούλη και τον Παπουτσωμένο Γάτο!
Παρά το γεγονός ότι τα παραμύθια ήταν ήδη γνωστά στον καιρό του, παρέμεναν πάντα σε προφορική μορφή και ήταν η δική του πένα που θα τα έσωζε από τη λήθη και θα τα ενθρόνιζε στην περίβλεπτη θέση που κατέχουν σήμερα, δίνοντάς τους ταυτοχρόνως και διδακτική χροιά παραλλάσσοντας τα τέλη τους.
Κι έτσι οι ιστορίες που διάβαζαν οι γονείς του Μεσαίωνα για να κοιμίζουν τα παιδιά τους θα χρησιμοποιούνταν στους αιώνες που θα έρχονταν για την ίδια ακριβώς δουλειά, αν και πλέον ήταν σοβαρό λογοτεχνικό είδος, καθώς η ποιητική πένα του Περό τα μεταμόρφωσε και τους έδωσε τη λογοτεχνικότητα που εξασφάλισε την αθανασία τους στον χρόνο…


Πηγή: http://e-didaskalia.blogspot.gr/2016/01/pero.html#ixzz3x0BKK8q8




Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2017

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ


  • Αδελφέ Μιχάλη, τώρα τον Γενάρη, οι δυο ένας γίνονται κι ο μοναχός κουβάρι.
  • Αρχιμηνιά, καλή χρονιά, με σύγκρυα και παγωνιά.
  • Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη φλέβισέ το.
  • Γενάρη και Φλεβάρη καταβολάδα και ξινάρι.
  • Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μη γυρεύεις.
  • Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην κοιτάζεις.
  • Γενάρη, μήνα του Χριστού κι αρχιμηνιά του κόσμου.
  • Γενάρη πίνουν το κρασί, τον Θεριστή το ξύδι.
  • Γενάρης με τα κρούσταλλα, Φλεβάρης με τα χιόνια.
  • Γενάρης χωρίς χιόνι, κακό μαντάτο.
  • Γεναριάτικο αρνί και φλεβαριάτικο κατσίκι.
  • Εγέλασεν ο Γενάρης.
  • Έκαμε κι ο Γενάρης ήλιο.
  • Κότα, πίτα τον Γενάρη, κόκορα τον Αλωνάρη.
  • Κότα, χήνα τον Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη.
  • Κόψε ξύλο τον Γενάρη και μην καρτερείς φεγγάρι.
  • Να ‘μουν τον Μάη γάιδαρος και τον Απρίλ’ κριάρι, όλο το χρόνο κόκορας και γάτος τον Γενάρη.
  • Να ‘μουν τον Μάη γάιδαρος, σκύλος τον Αλωνάρη, όλο το χρόνο κόκορας και γάτος τον Γενάρη.
  • Να ‘μουν τον Μάη γάιδαρος, τον Αύγουστο κριάρι, όλο το χρόνο κόκορας και γάτος τον Γενάρη.
  • Ο Γενάρης δεν γεννά, μήτε αυγά, μήτε πουλιά, μόνο κρύα και νερά.
  • Ο Γενάρης κι αν γεννά, του καλοκαιριού μηνά.
  • Ο Γενάρης κι αν γεννάται, του καλοκαιριού θυμάται.
  • Οι γεναριάτικες νύχτες για να περάσουν, θέλουν συντροφιά και κουβέντα.
  • Ο λαγός και το περδίκι κι ο καλός ο νοικοκύρης τον Γενάρη χαίρονται.
  • Όποιος θε να βαμπακώσει τον Γενάρη θε να οργώσει.
  • Όποιος σπέρνει τον Γενάρη, σπέρνει την ανεμοζάλη.
  • Όρνιθα τον Γενάρη, κέφαλος τον Αλωνάρη.
  • Σ’ όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό.
  • Τ’ Αλωναριού τα μεσημέρια και του Γεναριού οι νύχτες.
  • Τον Γενάρη κλάδευε και τον Φλεβάρη απόσκαφτε.
  • Τον Γενάρη κόβε ξύλα και φεγγάρι μην κοιτάζεις.
  • Τον Γενάρη το ζευγάρι διάβολος θε να το πάρει.
  • Του Γενάρη το φεγγάρι είναι σαν του Αλωνάρη.
  • Του Γενάρη το φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει.
  • Του Γενάρη το φεγγάρι λάμπει σα μαργαριτάρι.
  • Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει.
  • Του Γενάρη το φεγγάρι παρά ώρα να ‘ναι μέρα.
  • Του Γενάρη το φεγγάρι την ημέρα σιγοντάρει (πλησιάζει).
  • Το φεγγάρι του Γενάρη παρά λίγο μέρα κάνει.
  • Τρεις στα Γέννα, τρεις στα Φώτα κι έξι στα μεγάλα Πάσχα.
  • Τρεις στα Γέννα, τρεις στα Φώτα κι έξι στην Ανάσταση.
  • Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη.
  • Χιόνι πέφτει τον Γενάρη, χαρές θα ν’ τον Αλωνάρη.
  • Χιόνι σ’ έβρεξ’ ο Γενάρης, όλοι οι μύλοι μας θ’ αλέθουν.


  • ΤΟ ΧΙΟΝΙ

     

    Τι καλά που 'ναι στο σπίτι μας
    τώρα που έξω πέφτει χιόνι!
    Τo μπερντέ παραμερίζοντας
    τ’ άσπρο βλέπω εκεί σεντόνι
    να σκεπάζει όλα τα πράγματα,
    δρόμους, σπίτια, δέντρα, φύλλα.
    Πόσο βλέπω μ’ ευχαρίστηση
    μαζεμένη τόση ασπρίλα!

    Όμως, κοίτα, τουρτουρίζοντας
    το κορίτσι εκείνο τρέχει.
    Τώρα στάθηκε στην πόρτα μας,
    ψωμί λέει πως δεν έχει,
    πως κρυώνει, πως επάγωσε...
    «Έλα μέσα κοριτσάκι,
    το τραπέζι μας εστρώθηκε
    κι αναμμένο είναι το τζάκι! 

    ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ


    ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ http://akrasakis.blogspot.com/2012/01/blog-post_21.html#ixzz4VKdAe200

    ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ

    ,
    ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ

    Συνήθως τα παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να επανέλθουν στο κανονικό πρόγραμμα και αγχώνονται με τη σκέψη ότι ο ελεύθερος χρόνος τους θα μειωθεί δραματικά τις επόμενες ημέρες Τι μπορείτε να κάμετε ,για να αντιμετωπίσετε τις δύσκολες μέρες που ακολουθούν τις διακοπές?



    • Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές τα παιδιά είναι εύκολο να γυρίσουν στο σχολείο,καθώς τους λείπει η ρουτίνα τους.Δε συμβαίνει το ίδιο όμως με τις διακοπές των Χριστουγέννων ,που τα παιδιά δεν προλαβαίνουν να... βρεθούν .Η επιστροφή τους στο σχολείο μετά τις γλυκές διακοπές των γιορτών δεν είναι καθόλου ευχάριστη! Τα παιδιά  αγχώνονται με τις απότομες αλλαγές γι αυτό είναι καλό να τα προετοιμάζετε με συζητήσεις,πριν αυτές συμβούν.Επομένως πρέπει να είστε πολύ υπομονετικοί και να εξηγήσετε στα παιδιά σας τα θετικά τις επιστροφής τους στο σχολείο
    • Μην αφήσετε τη διαδικασία προετοιμασίας για την τελευταία ημέρα! Το παιδί θα αντιδράσει άσχημα στο να μπει στην καθημερινή ,αυστηρή ρουτίνα του σχολείου μετά από τόσες "μαγικές"και χαλαρές ημέρες.
    Μην αφήνετε τα παιδιά κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών να κοιμούνται  και να ξυπνούν ό.τι ώρα θέλουν,γιατί θα διαμαρτυρηθούν σε κάθε σας προσπάθεια να μπουν σε πρόγραμμα με τη λήξη των διακοπών.Το ίδιο ισχύει και για τις ώρες που τα παιδιά τρώνε .Στις διακοπές όλα ήταν πιο χαλαρά και οι ώρες του φαγητού είχαν μετακινηθεί πιο αργά.Σταδιακά,ξεκινήστε μια προσπάθεια τα ωράρια του φαγητού και του ύπνου να αρχίσουν να επανέρχονται στις προδιαγραφές του σχολικού ωραρίου.
    • Θυμίστε τους ,ότι θα ξαναδούν τους φίλους τους και θα περάσουν καλά στο σχολείο.Εστιάστε στα μαθήματα που τους αρέσουν και πείτε τους ,ότι μπορούν να μάθουν ακόνη περισσότερα "πράγματα"τώρα.
     ΠΗΓΉ :ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ ΑΠΌ YesKid.gr


    Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

    (Απόσπασμα από το βιβλίο «Τα παιδιά του Χειμώνα»


    Ο Γενάρης γεννήθηκε ένα κρύο πρωί στη χώρα του παππού του Χρόνου, μια χώρα παραμυθένια κι αέρινη, που απλώνεται πάνω από τον αιθέρα και τυλίγει γύρω γύρω τη γη. Πατέρας του ήταν ο Χειμώνας και μητέρα του η Παγωνιά. Ο παππούς, μόλις άκουσε πως γεννήθηκε ο πρώτος του εγγονός, χάρηκε τόσο, που θαρρείς και ξανάνιωσε!
       - Χαρούμενος κι ευτυχισμένος ο νέος χρόνος! εύχονταν οι άνθρωποι κάτω στη γη τη μέρα εκείνη.
         Κι ο παππούς ήταν στ’ αλήθεια τόσο χαρούμενος, που ένιωσε πραγματικά πως ξανάγινε Νέος Χρόνος!
    .......................................................
    Το  πρώτο εγγόνι του βαφτίστηκε όταν έγινε έξι ημερών, την ίδια μέρα που οι άνθρωποι κάτω στη γη γιόρταζαν τα Θεοφάνεια. Νονά  ήταν η Χιονοθύελλα και στα βαφτίσια είχαν έρθει όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι του Χειμώνα και της Παγωνιάς. Πρώτοι πρώτοι το Κρύο, το Ξεροβόρι κι ο Παγετός.
          Η νονά έβρεξε πρώτα το μωρό με χιονόνερο κι ύστερα του φόρεσε ρουχαλάκια χιονάτα, παπούτσια από πάγο και σκουφάκι από πάχνη…. ΄Εβαλε το μωρό στην αγκαλιά της μαμάς του και είπε:
        - Να μας ζήσει ο Ιανουάριος!
          Η Παγωνιά όμως φώναζε το γιο της Ιανουάριο μονάχα τις φορές που έκανε σκανταλιές. Τις άλλες ώρες τον έλεγε πάντα Γενάρη.
         Ο Γενάρης λοιπόν έκανε την πρώτη του σκανταλιά την άλλη κιόλας ημέρα.
       - Δε θέλω γάλα! φώναξε μόλις αντίκρισε το μπουκάλι που του έφερε η μαμά του. Θέλω παγωτό!
       - Ιανουάριε, φρόνιμα! τον μάλωσε η Παγωνιά. Είσαι μικρός ακόμα για παγωτό. Δεν είσαι παρά εφτά ημερών!
       - ΄Ενας μήνας εφτά ημερών είναι κιόλας ένας μήνας που τρέχει, τσίριξε κείνος. Θέλω παγωτό, θέλω παγωτό, θέλω παγωτό!
         Κι άρχισε να χοροπηδάει πάνω στο στρωματάκι με τις νιφάδες που του είχε φτιάξει η μαμά του.  Κι απ’ το πολύ το χοροπηδητό τρύπησε το στρώμα, ξεχύθηκαν οι νιφάδες κι άρχισαν να πέφτουν στη γη…

     (Απόσπασμα από το βιβλίο «Τα παιδιά του Χειμώνα» - Σειρά: Ιστορίες με τους 12 μήνες, Πατάκης 1988, 20η έκδοση 2016. Εικ.: με κολάζ της Λ.Π.-Α.)

    Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...